Speciaal voor Thijs.....

met de botte beitels.

Het moest natuurlijk al heel lang gebeuren. Jarenlang hebben we met totaal botte beitels gewerkt. Gevolg: vezelig resultaat en geen mooie hapjes. Frustrerend. Daarom zijn we naar slijperij Vlijm gegaan. Voor les van de vakman zelf, een setje echte originele arkansas-slijp- steentjes en een reddingsactie voor de beitels die door een of andere idioot (ahum) totaal verkeerd "geslepen" waren.

geplaagde visman

De geplaagde visman krijgt vorm in het atelier van De Zaak. Er moet nog veel af, maar met alngzaam afpellen is het te doen. Veel enthousiaste deelnemers hakken lustig mee aan het beeld.

door met de klompenboom

mountainbikers

Misschien geen heel productieve INSTEEK-avond, maar daarom niet minder nuttig. In afwachting van twee afgetrainde mountainbikers die zullen assisteren met sjouwen brengen we de avond door met schetsen, planning en de aanschaf van een originele GAMMA-bouwlamp op oranje statief die inderdaad een flinke bak licht levert... Scheelt een stuk.
Even hijsen en sjorren en dan is ie binnen. De klompenboom kan nu gehakt worden...!

Voortaan een veiligheidsbril gebruiken, Barthel.

Beschadigde oogbol

Gisteren zijn we begonnen met een kleimodel, de uitstekende klomphoofdjes zullen via een bepaald geordend systeem naar buiten steken. Met de beitel verdelen we de stam in gelijkmatige parten.

Een dag later: het eigenlijke inzagen. Wat er af moet verwijderen we met de bekende sleuventechniek. Eigenlijk gaat het heel voorspoedig. Bij het weghakken krijgt B een onhandig opspringend blokje op zijn rechteroogbol, en meldt zich die avond op de huisartsen-post wegens een beschadigd hoornvlies....

Met een touwtje kan het ook..........

De houten arbeider van de Hout (kortweg SPA) ligt nog steeds in het oude atelier van de Haagweg te wachten op een sokkel, die op papier bestaat, maar er in concreto nog steeds niet is.... Inmiddels een proces van jaren. gevoelsmatig willen wij van de hele affaire het liefst meteen af. Klaar. uit. oppikken en plaatsen die hap.
Deze week nog. Ik probeerde het leids loonbedrijf tot actie aan te zwengelen, met het argument dat SPA in ons oude atelier nogal in de weg lag en daarom dringend verwijderd moest worden, en dat er gedreigd werd met vliko-bakken en nog veel ergere dingen. Dat maakte enig indruk en meneer K. van het leids Loonbedrijf zou er meteen achteraan gaan. Niet dus. Weer niks. Ambtenaren.....Daarom iets anders bedacht. Spa blijft op de Haagweg, maar in de tuin. Dat kan best. Een ideetje van Lampie, die mij deizelfde dag nog helpt om dat te verwezenlijken. In 10 minuten gepiept, met de goeie ouwe porata van Marc. Even wrikken, en Spa is buiten. Met drie man heb je 'm zo overeind.Die avond mogen wij onze verse eigen portata (motorblokheffer?) voor het eerst uittesten op de paal voor het klompenproject. Er moet een stukkie af en hij moet op de stalen blauwe kar gehesen, zodat we 'm naar binnen kunnen rijden. De helften stribbelen tegen, maar het lukt wel. Zelfs zonder de stroppen die we vroeger tot onze beschikking hadden. Met een touwtje kan het ook...........

Kassel III

Alwaar de plaatselijke jeugd met gipsen gebitsafgietsels speelt...

Kassel II

...geen kunst in de openbare ruimte, maar de troosteloosheid van Kassel in 1 A4 vervat.

Kassel

De documenta in Kassel: zeer wisselend...
Van bagger tot saai, maar ook mooie dingen en er bestaat nog steeds kunst met humor:
de tekeningetjes van Nedko Solakov zijn absoluut geweldig, maar lieten zich niet goed fotograferen en een boek van dit werk bestaat nog niet helaas.
Dat niet iedereen de Documenta boeiend vond blijkt wel...

De visman

Omdat B op de Zaak alleen trouwe zelfstandige klanten heeft, besluit hij vandaag de Makita uit het vet te halen en een eerste zaagsessie te doen voor de visman. Een van de palen die op de binnenplaats lagen te wachten was bedoeld voor dit project. Direct na de koffie gaat B aan de slag, de deelnemers kijken geinteresseerd toe, en helpen mee. En dat in de baas zijn tijd.

De vuurslag.

Ook heel sfeervol is deze:

En ook deze uit winter 2007, waarin duidelijk wordt hoe hartverwarmend hakafval kan zijn, leek ons buitengewoon sfeervol.

Gespot tijdens mijn vakantie in Frankrijk: een jeugdige INSTEEK-fan.

filmpjes van alfred opnieuw beschikbaar

Alfred filmt de activiteiten van Insteek op het oude atelier aan de haagweg. Al eerder gepubliceerd, maar nu op een beter manier beschikbaar.

rembrandt is watching.....

Nostalgie inmiddels. Achter de witte paaltjes (vrij parkeren) is het nodige af en aangevoerd. Eindelijk is het driemanschap afgeleverd en afgehandeld. De groningse paal (hier nog in het bakkie) is nu aan de beurt. Dat alles dus met goedkeuring van Rembrandt van Rijn.

de Washer, lockwasher en de nut....

De portata van Marc werd destijds een onmisbaar apparaat voor verplaatsing en aanvoer van beelden en ruw materiaal. Dus kocht B bij de legerdump een beetje op de gok een vergelijkbaar apparaat. Dat wil zeggen: als bouwpakket. Twee loodzware dozen stonden in de opslag van het nieuwe atelier te wachten om te worden geopend. De klus voor vandaag: het geheel in elkaar puzzelen. de gebruiksaanwijzing is wel erg summier. Een onduidelijk printje en een parts-list die we met geduld en deductie weten te ontcijferen. Wij weten nu wat een washer een Lock washer en een nut betekenen Maar toch: deze portata heeft een aantal onvoorziene voordelen: hij kan door de deur (opvouwbaar!:niet onprettig) en kan voor zo'n lage prijs een stuk meer tillen....

de sokkel-sukkel

We willen er vanaf. Dat wankele geheel van vier basaal aan elkaar gelaste draadeinden, en een bijna vergaan stukkie betongaas wat voorheen de klimop van de haagweggevel ondersteunde. In de officieele correspondentie met stadsbouwhuis spreken we van "het staketsel", maar het is eigenlijk B's eerste las-experiment. Bijgenaamd: de blamage.
Om niet elke dag met deze rampzaligheid geconfronteerd te worden arrangeert B een afspraak met de bevoegde gemeentedienst die er een sokkel voor SPA van zullen maken. Zo luidt de afspraak.
Met dit "staketsel", melden wij ons bij het kantoortje van een gemeentelijk bedrijf aan de amphoraweg die dit soort klussen uitvoert.
"Metaal is niet echt je ding, zie ik", drukt de dienstdoende ambtenaar zich eufemistisch uit. B beaamt dit met schaamte.
Hij, de ambtenaar, kan wel lachen om onze onkunde en geeft een paar tips. Een las-cursus bijvoorbeeld, geen overbodige luxe.
En: waaar we ook niet aan dachten is om goed aan te geven wat de voorkant van de sokkel moet worden. De sokkel wordt immers ter plekke gegoten...
In allerijl haasten we ons terug naar het atelier om nog een keer uit te vinden hoe dit paralellogram gelezen moet worden. B voelt zich een sokkel-sukkel.

INSTEEK bakt I

Insteek boetseert II

... en B.

Insteek boetseert

In 3 workshops o.l.v. beeldhouwer Koen de Vries boetseren A en B de ene kop na de andere.
Snel werken i.p.v. maanden aan 1 beeld wijden is best 's lekker!






A.

Brrrrrrrrr.

Om te vieren dat hij nu echt een beetje heeft leren lassen is beeldhouwer barthel Brussee in de badkuip gesprongen. Gefeliciteerd Barthel!

De gaper, nu gepolychromeerd.

Er zijn weer filmpjes.

Het hout wat we weghakken gaat rechtstreeks de kachel in. Scheelt een rit naar de milieustraat en geeft nog warmte ook. Bekijk hier hoe Insteek de winter doorkomt (Xvid).
Idem als wmv...

De gaper moet een baard

Annika werkt aan een bodysuit van hapjes voor de mannen van het trio. Ik smelt ondertussen de bijenwas, voor de proeven. Het mengsel is niets anders dan kokend hete bijenwas met een scheut terpentijn. Ruikt goed. De kleur van Mop wordt er in elk geval mooi door aangehaald. De gaper verliest zijn achterhoofd, (had ik ineens zin in) en als je eenmaal bezig bent, blijkt er nog van alles aan te moeten veranderen. Hij moet naar de Zaak vind ik. Dan maar zonder baard.

hapjes of geen hapjes, thats the question.....!!!

(wel dus)

overview

de drie mannetjes vorderen, maar het hakken wordt steeds lastiger

Leidse paaltjes - Groningse stammen

het driemanschap vordert

kontje hebben we al nu de rest nog. 

driemanschap

Het driemanschap vordert. Ik knal de grootste stukken eruit met Makita en begin dan vorm te geven door langzaam afpellen met de scorpio. 

A. blogt

Gewapend met haar nieuwe camera verovert A. Insteek-weblog:
Wapenfeit 1 : Barthel met favoriete speelgoed gesnapt!

sportief trio

De schets voor de opdracht van de sportwinkel is de deur uit. Een sportief trio dat de oprichters van de keten beschermend omringd. Zoiets.

hoe hoog wordt ie?

Opgedoken filmpje

opnieuw opgedoken in Barthels filmarchieven, filmverslag van haksessie afgelopen zomer in de leidse Hout.

Nu de vergunning binnen is en SPA dus geplaatst gaat worden, moet er zaken geregeld worden om dit technisch mogelijk de maken. Een aannemer maakt voor ons een sokkel. Dat is mooi.
De locatie in de leidse Hout wordt komende maanden met speeltoestellen opnieuw ingericht. Een mooi gelegenheid om ook het beeld goed neer te zetten.
Nu ook nog zorgen dat het past.

aardig geworden

Leeuw heeft de biscuitstookjes die ik had voorbereid inmiddels van glazuur voorzien. Deze was wel aardig geworden.

parkdag 2006, het inzagen

Met de takel

Ik ben begonnen met het aanzetten van de poten aan de romp. De methode van eerst (waarvoor ik die eikenhouten tussenverbinding had aangelegd) ziet er niet uit, en wordt heel moeilijk uit voerbaar, dus ik besluit die constructie weer uit elkaar te halen (wat enige moeite kost) en ga aan de slag om poten op de zijkant af te tekenen. Net als bij het model, een hels karwei. Omdat het nieuwe blok gigantisch in de weg staat, moet ik dat eerst wegslepen naar elders. Met de portata van Marc, lukt het. Dan de hond overeind krijgen. Vlat ook niet mee. Met een methode van wisselend op en neer takelen en dan stutten met blokken weet ik het gevaarte uiteindelijk in de juiste positie te krijgen. Een voorpoot en een achterpoot zitten nu (m.o.m.) vast.
Was A er maar bij.

gaper

Ceci nést pas un Garfield.

We zijn terug. Zelfde veldje, zelfde hekken, zelfde weer. Alleen de ontvangst is veranderd. Op zijn zachtst gezegd wat minder hartelijk. Bernard S. van het theehuis voert een tweedaagse boycot tegen onze activiteiten. Waarschijnlijk boos dat zijn krokodil er niet gekomen is en zwaar gebrouilleerd met de huidige organisatie van deze Leidse nationale parkdag. Flauw.
Het koetshuis wil wel voor ons zorgen. En van de vrienden van de leidse Hout krijgen we niets dan lof en steun.
Dat voelt goed.
Gisteren zijn we in de stromende regen begonnen aan het inzagen van een 80 centimeter (minstens) dikke beuk, die voor dit doel is klaargelegd. Het is een pechdag. De zaagketting die ik voor dit doel had besteld, blijkt niet van de goede lengte, zodat we op zoek moeten naar een alternatief. We bellen rond en fietsen van hot naar her. Uiteindelijk vind ik bij Hartwijk een universeel-ketting met het goede aantal schakeltjes. En hij past. Door nu.
Maar de fut is er uit. Van dit weer worden we zelf ook druilerig. Dat was gisteren.
Vandaag gaan we er fris tegenaan. En zowaar: het vlot.
De zaag presteert goed en al snel zijn we toe aan het hakstadium. We zijn wat uit training maar het voelt als coming home. Na het beuken van gisteren doen we het rustig aan, en ondanks dat krijgt de hond snel vorm. Enige minpunt: het publiek ziet van alles in ons blok. passanten verwachten een olifant, anderen zien een kat ontstaan, en grootste belediging is wel de verondersteklling dat wij werken aan een ruim driehonderd kilo wegende Garfield. Nou: nee. Ceci nést pas un Garfield.

De tijd dringt. A torst de deadline van haar scriptie op de schouders. Ik zou liever gaan schilderen, maar we gaan door. Vanavond moet er een poot geschuurd, aangezet en gelijmd worden. De tussenbalken moeten in een precieze kartonnen mal gekopieeerd worden. Dan kunnen we zondag makkelijk de uitsparingen inzagen in de beuken romp.
De tijd vliegt. We leggen het alles vast.

messcherpe Makita

Er moet iets op te vinden zijn. Om te voorkomen dat we zaterdag halverwege het proces stranden vanwege technische problemen, ben ik begonnen met het maken van dwarsverbindingen tussen voor en achterpoten. Ik had een gratis stalen pijp bij Burgy gescoord ("tis datme vrrouw ook welles beeldhouwt, anders hatjem niet mee gekreege") maar die oplossing heb ik laten varen. Te zwaar, liever met hout.
Met de bovenfrees maak ik een hout-hout-penverbinding die (mits goed bij elkaar gehouden door een stalen bout) die honderden kilo's aan beukenhout wel zou moeten kunnen dragen. Maar hoe veilig is het?
De palen beuken liggen in Hazerswoude, kom ik net achter, ik ga nog wel effen kijken voor het zover is.
bij Kruyt bestel ik een nieuwe ketting. De Makita moet messcherp zijn als ik 'm dit weekend in die palen zet.

Dog: modelstudie

Leidse hout. :Toekomstige situatie.

de gemeente heeft eindelijk de vergunning voor het herplaatsen van Spa in de ambtelijke molen opgenomen. Er mist nog hier en daar wat aan officieele stukken, maar ze zijn er tenminste mee bezig. We streven ernaar het nieuwe beeld Dog tegelijk met spa daar neer te kunnen zetten. Dat zou mooi zijn. Of we dat halen is zeer de vraag.

Pats!

Het moet sneller. Ik haal de Makita uit het vet en ga aan de slag. Het moet een hond worden van ruim een meter hoog. Ik inventariseer het houtvoorraad en kies voor wat restjes uit de Uitschot-tijd voor de achterpoten en zaag een van de blonde stammen in de lengte door voor de voorpoten. Voortdurend stuit ik op knoesten. De zaag presteert prima, maar lijkt wel botter geworden. We moeten dus nog naar Vlijm voor het een en ander. Net als de beitels.

A is wat later (baantjes met dikke wijven); zij kort af, zaagt en plakt verder aan het lopende project. Met enige tegenzin zet ik me weer aan de hond. Ik ben kapot inmiddels. Heb vanaf zevenen staan beulen en sjouwen in mijn eentje, ik word onvoorzichtig, dat is gevaarlijk. Natuurlijk toch weer teveel bier.

De troep van bergen zaagsel (lekker banjeren), verdwaald gereedschap (waar is mijn grote knetter?) en afgezaagde blokken eiken, maakt het atelier ook niet overzichtelijker. Enkele palen gaan als dominostenen om en de laatste tikt een ruit uit. .

De paal in Groningen

Hier ligt de klomp derklompen. Nu nog even ophalen....

CD-hoesjes

Annika heeft een coming out. Eindelijk neemt ze haar CD-hoesjes serieus. Wat mij betreft: toegelaten.